Zapytany…
- po co..? – na co..?
Odpowiem szczerze, po ludzku: -
nie wiem, ale jest mi z tym dobrze.
Sytuacje, myśli, sądy. Prawidłowe? Mijające się z rzeczywistością..?
- nie wiem.
- kocham siebie i Ciebie.
- po co..?
- nie wiem […]
Kiedy patrzę, a nic nie widzę. Kiedy zastanawiam się, a nie wiem.
- jestem jak posąg.
- posąg z betonu.
- Ty i ja…
- forma z betonu.
- beton i konwalia […]
- ROZUMIEM!

Zapominam jak delikatna potrafi być rzeczywistość, przesłanie, idea i forma.

Kiedyś… Kiedyś wypatrywałem jasnych plam na niebie. Szukam ptaków niosących zmianę, białych zamkniętych w formie ideału. Bytów istniejących tam wysoko, zawieszonych gdzieś ponad moją duszą. Dziś wyciągam ręce, spracowane, doświadczone dłonie o czarnych obwolutach paznokci. Ptaki są zbyt wysoko, nieuchwytne śmieją się ze mną.